Trentino-Zuid-Tirol is verdeeld in twee provincies: Trente en Bozen-Zuid-Tirol (Italiaans: Bolzano-Alto Adige, Duits: Bozen-Südtirol).De provincie Trente is nagenoeg volledig Italiaanstalig met zeer kleine Duitse en Ladinische (Reto-Romaanse) minderheden, de provincie Bozen-Zuid-Tirol is in grote meerderheid Duitstalig met een Italiaanse en eveneens een kleine Ladinische minderheid. Na de Eerste Wereldoorlog werd het huidige Trentino-Zuid-Tirol, dat toen bij het Oostenrijkse Tirol hoorde, door Italië geannexeerd.
De huidige provincie Zuid-Tirol was toen nog volledig Duitstalig, maar werd eveneens door Italië bezet zodat de waterscheiding op de staatsgrens met Oostenrijk kwam te liggen. Deze provincie werd in de daarop volgende decennia veritaliaanst, zowel door het Duits uit het openbare leven te bannen als door massale immigratie van Italianen.
Onder het fascisme werden de Duitstaligen zelfs onder druk gezet om naar Oostenrijk te verhuizen. Onder internationale druk werd na de Tweede Wereldoorlog een verdrag gesloten tussen Italië en Oostenrijk (akkoord van De Gasperi-Gruber), waarin het gebied autonomie zou krijgen.
In ruil daarvoor bleef het gehele gebied bij Italië. Deze autonomie garandeerde echter geenszins de rechten van de Duitstaligen, omdat zij in de regio Trentino-Zuid-Tirol nog altijd in de minderheid waren.
Na gewelddadige acties van Duitstaligen in de jaren zestig besloot men daarom het zwaartepunt van de autonomie te verschuiven naar de provincies, zodat de Duitstaligen in Zuid-Tirol hun eigen beleid konden voeren.
Door de grondwetswijziging van 2001 is deze autonomie nog verder uitgebreid.
De bevoegdheden van de regio Trentino-Zuid-Tirol zijn hierdoor geminimaliseerd. Bezienswaardigheden:
- Il Castello del Buonconsiglio a Trento.
- Il Castel Roncolo.
- Il Castel Tirolo
- Il lago di Tovel.
- Il lago di Resia.
- L'abbazia di Monte Maria.
